قبرستان گبری

قبرستان گبری

از قبرستان گبری چی میدونی؟

نشانه های بارزی داره که تقریبا در همه جای ایران حکم یکسانی دارند مانند : داخل دامنه قرار گرفته باشه… دامنه ها بیشتر مواقع رو به طلوع خورشید وبعضی وقت ها رو به غروب هستند در دامنه شمالی وجنوبی گردنه ها که در کنار راه مالرو قدیمی هستند ، استفاده از مجسمه های حیوانی ، سنگ کاسه که باید وجود داشته باشه ، سنگ هایی به شکل مستطیل که امتداد آن در جهت شرق وغرب قرار دارند که قبر ها در امتداد رو به غرب سنگ ها به صورت تل کوچک یا کپه سنگ یا لپه سنگ نمایان است ، سنگ های مخروطی بزرگ به ارتفاع 80 سانت تا 2 متر که اثار اسکنه روی ان نمایان است ، جهت قبور رو به طلوع یعنی سر به طرف جنوب وپادر جهت شمال که برعکسش نیز دیده شده ، دورو بر قلعه یا یورد گاههای قدیمی باشه(محل اطراق کاروان یا عشایر) چشمه نزدیک آن باشه ، مکان مورد نظر سیل گیر نباشه-در داخل سنگ کاسه اثار سوختگی وجود داشته باشه که در دیواره های سنگ کاسه مانند لعاب خاکستری خودشو نشون میده ، کپه سنگ داشته باشه ، سنگهای بزرگ که با نظمی خاص کنار هم قرار دارند ، دور بعضی از سنگ های بزرگ با سنگ چین احاطه شده ، سه سنگ اوجاقی که نوک تیز ان در فاصله 50-60 قدمی اشاره به قبر داره …(بیشتر قبر های عصر پارینه سنگی که با سنگ های بزرگی در اطراف آن کاشته شده است (این سنگ ها معروفند به سنگ قاشقی یا سنگ ادمک که افتاب بر نوک اون تیغه میکند) با قبر های گبری به اشتباه گرفته می شوند)…قبور سلطانی برای مناطق کوهستانی : که به صورت دخمه(به شکل محراب یا مغاره) در میان کوه های صخره ای ویا به صورت ماهوری کشیده منتهی به چشمه که نوک ماهور را برداشته وبعد از ساخت مقبره آن را با ماهور یکی میکنند ونشانه ی آن استفاده از سنگ های گچی ،سنگ های رسوبی همان منطقه می باشد واکثر ماهورهایی (یال)که این قبوردر نوک آن ساخته می شود در حوالی چشمه ورو به جنوب میباشند ، مصالح به کار رفته در این مقبره ها خاک رس کوبیده شده است که هرکس شروع به کار میکند به علت سفتی ومحکمی زمین از ادامه کار مایوس می شود …(در جلوی مغاره یا محراب که در بالا ذکر شد ،اگه تخت دست ساز یا سنگ فرش داشته باشه ،هدیه کوچکی داخلش قرار داره)